شنبه نوزدهم دی 1388

اينجا وبلاگ من است. اينجا جايي است که

داد می زنم.
فحش می دم.
تکرار می کنم.
حرف می زنم.
خودم رو خالی می کنم.

انتقاد می کنم.

اينجا جايي از دورن من است. 

مدتها قبل اين وبلاگ رو با اولين پستش تحت عنوان"اولين صعود ..." ايجاد کردم. هدفم اين بود که در فضايي که وقت زيادی رو توش سر می کنم چيزهايي که اون روز بزرگترين مشغوليت من بود رو منتشر کنم. "چيزهايي" درباره سافت شل ها، لايه بندی لباس، مقاله های اندی کيرک پاتريک، ژان کريستوف لافايل و ...

چيزهايي که من رو به وجد می آورد. با علاقه و انگيزه به دنبال کردن اونها مشغول بودم. چيزهايي که وبلاگ های کمی در مورد اونها مطلب می نوشت.

چيزهايي که دوست داشتم جايي بخونم اما وجود نداشت. 

دو نفر اون موقع ها يعنی اوايل انتشار اين وبلاگ چندتا کامنت اينجا گذاشتن و من از کامنت های اونها احساس می کردم که اين وبلاگ داره تو همون مسيری که من دوست داشتم حرکت می کنه.  برام خوندن کامنت هاشون هيجان انگيز بود. دو نفری که هر کدوم رو فقط يک بار ديدم اما تاثير زيادی بر زندگی من داشتن.

از اون دو نفر يکی شون ديگه مدت هاست اينجا کامنتی نمی زاره و احتمالا ديگه اينجا رو نمی خودنه و دومی هم الان يه جايي در يه رودخانه تو نپال خوابيده و من هنوز نمی تونم باور کنم که ديگه آزاد کوه پست جديدی نداره. ديگه عکسی از عکاس اون نخواهم ديد. ديگه نمی تونم فولدر عکس های آزاد کوهم را به روز کنم.

مدتهاست ديگه هيجانی بابت اون چيز هايي که اين وبلاگ رو براش راه انداختم ندارم. مخاطب های اون روز الان متفاوت شدن. مطالب بسيار زيادی منتشر می شن که بسيار ارزشمند تر از اون چيزی هستن که من توليد کردم.

" میدانم راه و رسم وبلاگ نویسی این نیست که چند تا مطلب از اینطرف و آنطرف کپی پیست کنی و مثلن وبلاگ آپدیت کنی. اما اینروز ها حال و روزگارم خرابتر از آن است که بتوانم ذهنم را متمرکز نوشتن چیزی کنم. شرمنده."

اين نوشته احسان رو مدتها قبل اين جا می خواستم بنويسم. 

مدت هاست اين وبلاگ صرف کپی پيست کردن مطالب ديگران شده.

و احساس می کنم مدت هاست در مسير اون هدفی که ايجاد شده بود نيست.

اين مطلب آخرين پست اين وبلاگه. وبلاگی که تو پنج سال گذشته بخشی از وجود من بود.

اينجا وبلاگ من بود.

اينجا جايي بود که ...

:)

نوشته شده توسط رضا در 16:30 با موضوع: | لینک ثابت |